Cześć i czołem, jestem matołem!

Początki zazwyczaj są takie zaskakujące, że wymagają pewnego objaśnienia, przedstawienia. Mam na imię Katarzyna, jakiś czas temu rozpoczęłam naukę w liceum, w zeszłym miesiącu skończyłam 16 lat. Kocham czytać, pisać, śpiewać <zwłaszcza w najcudowniejszym chórze>.
Tylko że ja nie jestem cudowna. Mam pewien problem. Mówię i myślę, że jestem beznadziejna.
Tymczasem prawdziwy chrześcijanin nie powinien być takim smutasem, jakim jestem ja.

"Błogosławiony lud, który umie się cieszyć
i chodzi, Panie, w blasku Twojej obecności.
Cieszą się zawsze Twym imieniem,
Twoja sprawiedliwość ich wywyższa.
Bo Ty jesteś blaskiem ich potęgi,
a przychylność Twoja dodaje nam mocy". Psalm 89 

To argument z Biblii. A mój? Nie potrafię dobrze wykorzystywać czasu, życia; nie potrafię się zmienić. Tak, przyznaję się, często tak mówię, a powinnam zacząć działać.
Z taką myślą zakładam tego bloga. Chcę opisywać swoje przeżycia, przemyślenia, coś tym udowodnić- może nie tyle oczekując tego od Ciebie, Odbiorco, co od siebie samej. Oczywiście przyjemniej byłoby, gdyby ktoś mnie czytał ;)

Muszę jeszcze coś sprostować: mam (jak każdy) wspaniałego Boga, kochającą (raczej) rodzinę, Przyjaciółkę, na której mogę polegać. No i jestem zakochana. Często mam jednak to samo poczucie: nie jestem nikim ważnym, a wszystko przez lenistwo i stosunkowo wybuchowy charakterek.

Pax, czyli pokój, kuchnia i przedpokój <3